Genootschap voor Geofictie (GvG)



Klik HIER voor de site van Genootschap voor Geoficite.

Het Genootschap voor Geofictie is een ontmoetingsplaats voor mensen die de passie 'geofictie' delen. De mensen die deel uitmaken van het genootschap kennen vele verschillende achtergronden. Opvallend is het grote aantal linguïsten. Maar ook geschiedkundigen, kunstenaars, diplomaten en ict'ers maken deel uit van het gezelschap. Het genootschap kent een aantal interactieve projecten waarin aan de hand van publicaties een levendig beeld van een imaginaire planeet wordt geschetst.



Kessler’s kunst is fantasie in de voltooid toekomende tijd: hij wenst een wereld te scheppen waarin harmonische architectuur en volmaakt natuurschoon recht doen aan innerlijke beleving van de mens. Hij doet een beroep op de fantasie of beter, hij verrast met zijn werk de fantasievolle kijker door op eigen wijze de werkelijkheid net dat vleugje esthetiek mee te geven zodat ze dragelijk wordt.
Werkelijkheid en Fantasie, het lijken twee tegenstellingen. In zijn olieverfschilderijen verweeft Kessler deze twee tot een herinnering aan later; hij beoogt zijn gebouwen en constructies een schoonheid te geven die een aanvulling zijn op hun volmaakte omgeving, de natuur. Een fantasiebeeld van hoe het eens kan worden. Het werk van Kessler is niet te vangen in een grofmazig net van figuratieve-, magisch-realistische of fijnschildertechnieken.



Geofictieve Kunst, Vrij Werk

Het meest recente vrije werk van Martijn Kessler spitst zich toe op zijn tekeningen en verhalen voor de interactieprojecten van het genootschap voor geofictie, waar zo`n vijftig personen verwikkeld zijn in het creëren van "spiegelwerelden" en door middel van publicaties hun belevenissen delen, gemeenschappelijke geschiedenissen creëren en vetes uitvechten op hun imaginaire planeten. Zo zette hij zijn zelfverzonnen eilandenrijk Cartàn nauwgezet in kaart en visualiseerde de bizarre geografie in de sfeervolle archipel. Daarnaast maakte hij vele kaarten en tekeningen van gebieden in Nikublia, een tropisch land wat gedeeltelijk door de cartanen gekoloniseerd is.


Cartàn is een eilandenrijk dat door middel van zijn bizarre geografie zijn onafhankelijkheid heeft weten te bewaren. De kolossale rijken op het vasteland van Pangeo(de planeet waar Cartàn op ligt) hebben het eiland vroeger gedeeltelijk gekoloniseerd maar de door grotten, kloven en loodrechte bergketens gedomineerde binnenlanden hebben zij nooit werkelijk weten te veroveren. Hierboven vindt u een visualisatie van de antieke hoofdstad van de cartaanse binnenlanden.

De kaart van het kanton Siracarta(2001)
Er zijn maar drie wegen die het kanton inleiden. Deels lopen deze wegen door grote grottencomplexen. In het zuiden van het kanton bevindt zich het federale gebiedsdeel van de cartaanse archipel, Tesmin Caye.

Bantai(2003) pentekening/aquarel een tekening van een vestingsstadje in de binnenlanden van de Bantai(Nikublia). De Bantai kent vele raakvlakken met Cartàn, een gedeelte van de de bevolking van de miljoenensteden langs de nikubliaanse noordkust is in tijden van oorlog ooit eens gevlucht naar de binnenlanden waar zij in de reusachtige bomen veiligheid hebben gezocht voor de terreur van oprukkende legers. De woudreuzen hebben hun zware stempel gedrukt op de economie, de architectuur en de sfeer van geheel Nikublia.

Afbeelding van een piratennest in de jungle in het zuiden van de Bantai. (Pentekening 2003)

Afbeelding van het financiële centrum van de miljoenenstad Mainun aan de rand van de Bantai. De architectuur is gerelateerd aan het gebruikte bouwmateriaal: Het hout van de woudreuzen van de Bantai, de zogenaamde Buaco-boom. (Pentekening 2004)

Afbeelding van een ruïnestad in het grensgebied van de Bantai (Pentekening 2003)

Een geïllustreerde kaart van de Bantai(2003)

© copyright Martijn Kessler 2009